Biyografi Dünyası
Don't Take God's Children for Wild Geese

Faut pas prendre les enfants du bon Dieu pour des canards sauvages

Film · 1968 · 3 kişi

Michel Audiard 1968'de, kimi dillerde Leontine adıyla da bilinen Fransız komedisi Faut pas prendre les enfants du bon Dieu pour des canards sauvages'yı çekti. Suç ve soygun filmi kalıplarını güldürüyle harmanlar. Senaryosunu da kendisi yazan Audiard için bu film yönetmen koltuğundaki ilk uzun metrajlı denemedir. Yaklaşık 80 dakikalık yapım, gösterime girdiğinde 2.006.177 biletlik seyirci sayısına ulaşarak sinemalarda büyük bir başarı elde etmiştir. Almanya'da Ich laß mich nicht für dumm verkaufen, İspanyolca konuşulan ülkelerde No confundir las criaturas de Dios con los patos salvajes adıyla gösterilmiştir.

Burlesk bir komedi olan film, rengârenk, süslü ve pitoresk diyaloglarıyla ayrışır; anlatımı Richard Lester'ın pop ruhuna yaklaşan, yenilikçi ve öncü bir tavırla kurulmuştur. Kadroyu Françoise Rosay, Bernard Blier ve Marlène Jobert çeker. André Pousse, Robert Dalban, Jean Carmet ve Paul Frankeur gibi Audiard'ın gözde oyuncuları da filmde görünür; Dominique Zardi, Gaston Meunier ve Marcel Bernier de kadro listesinde yer alır.

Çekimler Saint-Maurice Stüdyoları'nda, Paris çevresinde ve Fransız Rivierası'ndaki Menton'da yapılmıştır. Dekorları sanat yönetmeni Jean d'Eaubonne ile Raymond Gabutti tasarlamıştır.

YönetmenMichel Audiard

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Dominique Zardi Oyuncu · 79 yaşında vefat etti Michel Charrel Michel Charrel Sinema oyuncusu · 89 yaşında vefat etti Robert Dalban Robert Dalban Oyuncu · 83 yaşında vefat etti

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Michel Audiard'ın yönetmen olarak ilk uzun metrajı, onun yazar kimliğini her karede hissettiriyor: süslü, renkli, neredeyse müzikal bir diyalog dili filmin asıl yıldızı. Soygun ve suç filmi kalıplarını farsla karıştıran yapı, döneminin ilerisinde, Richard Lester'ın pop duyarlılığına yakın bir enerji taşıyor. Françoise Rosay, Bernard Blier ve Marlène Jobert bu dili keyifle oynuyor. Ancak bu güç aynı zamanda zaafı: anlatı sık sık replikler için duruyor ve olay örgüsü sözlerin parlaklığı karşısında ikinci plana düşüyor. Yönetmenlik, yazarlığın gerisinde kalıyor gibi. Fransızcanın inceliklerini kaçıran izleyici için esprilerin bir kısmı çeviride kaybolabilir. Yine de iki milyonu aşan seyirciye ulaşması, bu dilin geniş kitleyle buluşabildiğini gösteriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Hafif, renkli bir Fransız güldürüsü. Konusu suç ve soygun üzerine kurulu ama her şey komedi havasında. Asıl eğlence konuşmalarda; ancak bu espriler çocuklara pek hitap etmeyebilir, çeviride de bir kısmı kaybolabilir. Yaklaşık 80 dakika, kısa ve rahat bir film. Eski Fransız komedilerini seven büyükanne ve büyükbabalarla birlikte izlemek için uygun.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Soygun filmi kalıbı var ama burada gerilim değil kahkaha ön planda. Kısa olması büyük artı, yaklaşık 80 dakikada bitiyor. Sorun şu ki film aksiyondan çok konuşmaya dayanıyor; süslü, uzun replikler size göre değilse aradaki sahneler yavaş geliyor. Suçu komediyle karıştırmayı seven biri için denenebilir, saf soygun gerilimi isteyen için değil.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar