Biyografi Dünyası
Confessions of a Police Captain

Confessione di un commissario di polizia al procuratore della repubblica

Film · 1971 · 15 kişi

Damiano Damiani, 1971'de İtalyan suç-dram filmi Confessione di un commissario di polizia al procuratore della repubblica'yı (uluslararası adıyla Confessions of a Police Captain) yönetti. Senaryoyu Damiani, Fulvio Gicca Palli ile birlikte kaleme aldıkları bir hikâyeden Salvatore Laurani ile beraber yazmıştır. Başrollerde Franco Nero, Martin Balsam ve Marilù Tolo vardır.

Bölge savcısı Traini, kentteki organize suçun başı olarak gördüğü mafya babası Ferdinando Lomunno'yu cezaevine göndermek için çabalamaktadır. Bu sırada komiser Bonavía'nın Lomunno'yla kişisel bir hesabı olduğunu öğrenir: Lomunno yıllar önce Bonavía'nın hayran olduğu genç bir sendika liderinin öldürülmesi emrini vermiştir. Traini hukukun sınırları içinde kalmayı ilke edinirken adalete inancını kaybeden Bonavía kendi yöntemleriyle hesap sormaya yönelen bir kanun adamına dönüşür. Film bu iki karşıt tutum üzerinden devlet ile mafyanın iç içe geçen ilişkilerini işler.

Euro International Film yapımı film 26 Mart 1971'de gösterime girmiştir. Aynı yıl 7. Moskova Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ödül'e, 1972'de Étoile de Cristal Ödülleri'nde Prix International de l'Académie du Cinéma ödülüne layık görülmüştür.

YönetmenDamiano Damiani
Yapım ŞirketiEuro International Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Giancarlo Prete Giancarlo Prete Oyuncu · 58 yaşında vefat etti Nello Pazzafini Nello Pazzafini Oyuncu · 62 yaşında vefat etti Franco Nero Martin Balsam Marilù Tolo Claudio Gora Luciano Catenacci Arturo Dominici Michele Gammino Adolfo Lastretti Calisto Calisti Giancarlo Badessi Filippo De Gara Paolo Cavallina Gianni Palladino

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Damiani filmi bir karakter çatışmasından çok bir tez üzerine kuruyor: hukukun sınırları içinde kalmakta direnen savcı Traini ile adalete inancını yitirip kendi yöntemlerine yönelen komiser Bonavía. Bu iki kutuplu yapı senaryoya net bir omurga veriyor; neredeyse her durum iki tutumdan birini sınamak için kurulmuş gibi. Gücü de zaafı da burada: karakterler zaman zaman kişi olmaktan çıkıp birer görüşün sözcüsüne dönüşme riski taşıyor. Yine de bu düşünsel düelloyu bir suç dramının gerilimine bağlaması filmi kuru bir didaktizmden kurtarıyor. Moskova'daki Altın Ödül ise filmin kendi döneminde siyasal bir sinema olarak okunduğunu gösteriyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, devletle mafyanın iç içe geçtiği bir düzeni anlatırken asıl yarayı bir sendika liderinin öldürülmesi üzerinden açıyor. Bu ayrıntı önemli: suç örgütü yalnızca şiddetle değil, emek ve örgütlenme hakkının bastırılmasıyla da ilişkilendiriliyor. Traini ile Bonavía arasındaki ayrılık, kurumlara güvenini yitirmiş bir toplumun ikilemini taşıyor: hukuk yavaş ve kuşatılmış görünürken, kendi adaletini arayan kişinin de aynı şiddete yaklaşması büyük bir tehlike. Bu açıdan film, yetmişlerin başındaki İtalya'nın güven bunalımını yansıtan bir dönem belgesi gibi de okunabilir.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Mafya babası, eski bir hesabı olan bir komiser ve kuralcı bir savcı: gerilim için gereken her şey masada. Bonavía'nın kendi yöntemlerine yönelmesi filme sürekli bir tehlike duygusu katıyor. Yine de bu bir suç draması; kovalamacadan çok hesaplaşma ve tartışma bekleyin. Polisiye sevenler için doyurucu, ama aksiyon sahnesi arayanlara temposu ağır gelebilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar