Ulvi Uraz

Ulvi Uraz — Biografija

Ulvi Uraz, sin bračnog para Fevzija i Ferihe Uraz, diplomirao je 1943. na Odsjeku za pozorište Državnog konzervatorija Ankare i iste godine je nastupio u predstavi Julius Caesar; 1948. je privukao pažnju svojom interpretacijom "Beybabe" u Köşebaşı. Dok je glumio u Državnom pozorištu Ankare, predavao je i na konzervatoriju. 1953. je zajedno sa suprugom, pijanisticom Selçuk Uraz, od strane države poslan u Francusku; po povratku je suđen za članstvo u Komunističkoj partiji Turske i osuđen na pet godina zatvora i godinu i osam mjeseci izgnanstva u Konyi, u istom procesu su se nalazili i Ruhi Su i Mihri Belli. Nakon što je pušten, 1958. se vratio na scenu adaptacijom Andréa Roussina u Pozorištu Dormen i tom izvedbom osvojio prvu nagradu İlhan İskender; 1959. je prešao u Gradska pozorišta Istanbula, gdje je u Hamletu Muhsina Ertuğrula glumio Poloniusa. Dost Oyuncuları, koje je osnovao 1961, nastavio je kasnije pod imenom Pozorište Ulvi Uraz; 1965. je ulogom "Vicdanija" u jednoj predstavi Halduna Tanera drugi put osvojio istu nagradu. Posvećivao je pažnju postavljanju drama turskih pisaca, a bio je uspješan i u karakternim i u komičnim ulogama. U filmu mu je Denize İnen Sokak (1960) donio nagradu na sajmu Gradske uprave İzmira, a Yarın Bizimdir (1963) nagradu za najboljeg glumca u sporednoj ulozi na 1. Altın Portakalu; glumio je i u filmovima kao Dişi Kurt i Murtaza. Umro je 25. maja 1974, sahranjen je na groblju Aşiyan; njegova supruga je u njegovu čast osnovala godišnju pozorišnu nagradu.