Biyografi Dünyası
The Man Who Lies

L'Homme qui ment

Film · 1968 · 7 kişi

Bir sanat filmi olan The Man Who Lies (Fransızca özgün adıyla L'Homme qui ment, Slovakça adıyla Muž, ktorý luže), 1968'de gösterime girdi ve Fransız-Çekoslovak ortak yapımıdır. Fransızca çekilen, yaklaşık 95 dakikalık drama yazar-yönetmen Alain Robbe-Grillet'nin imzasını taşır; senaryo da ona aittir. Film, Robbe-Grillet'nin deneysel sinema anlayışının tanınmış örneklerinden biri olarak anılır.

Başrolü Jean-Louis Trintignant üstlenmiştir; Catherine Robbe-Grillet de kadrodadır. Oyuncu listesinde ayrıca Sylvia Turbová, Zuzana Kocúriková, Július Vašek, Jozef Kroner ve Ivan Letko'nun adları geçer. Yapım, 18. Berlin Uluslararası Film Festivali'nin yarışma bölümünde gösterilmiş, Trintignant bu rolüyle En İyi Erkek Oyuncu dalında Gümüş Ayı'ya değer görülmüştür.

Film, eleştirel yazında da iz bırakmıştır. Gilles Deleuze, "Doğruluk ve zaman: sahtekâr" başlıklı dersinde filmi merkezî bir örnek olarak kullanmış; André Gardies ise film anlatısını incelediği 1980 tarihli Approche du récit filmique adlı kitabında bu yapıya geniş yer ayırmıştır. Robbe-Grillet'nin kendisi de François Jost'la yaptığı söyleşilerde filmi anlatmış, bu konuşmalar Entretiens sur l'Homme qui ment adıyla yayımlanmıştır.

YönetmenAlain Robbe-Grillet

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Catherine Robbe-Grillet Catherine Robbe-Grillet Oyuncu · 96 yaşında Jean-Louis Trintignant Jean-Louis Trintignant Karakter oyuncusu · 91 yaşında vefat etti Sylvia Turbová Zuzana Kocúriková Július Vašek Jozef Kroner Ivan Letko

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Robbe-Grillet'nin bu filmi, anlatıcıya güvenmemeyi seyircinin temel görevi haline getiren bir deney. Başlık oyunun kuralını baştan koyuyor: anlatılan her şey şüpheli ve yapı bu şüpheyi canlı tutmak üzerine kurulu. Deleuze'ün sahtekâr figürünü tartışırken bu filme yaslanması boşuna değil; doğruluk ile zaman arasındaki bağ burada bilerek gevşetiliyor. Trintignant'ın Berlin'de Gümüş Ayı getiren performansı, bu kaypak yapının taşıyıcı kolonu. Yine de şunu söylemek gerek: film, kuramsal yazında konuşulduğu kadar perdede sıcak bir deneyim sunmuyor; karakterlerle bağ kurmayı bilinçli olarak zorlaştıran bir soğukluğu var. Biçim denemelerine ilgi duyanlar için temel bir metin, hikâye arayanlar için yorucu bir bulmaca.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Bu filmi, 1960'ların Avrupa sinemasında anlatının kendisini sorgulayan modernist eğilimin bir örneği olarak okumak verimli. Fransız-Çekoslovak ortak yapımı olması, o yıllarda iki farklı sinema geleneğinin aynı projede buluşabildiğini hatırlatıyor. Yalan söyleyen bir adamı merkeze alan bir hikâyenin filozofların ve anlatı kuramcılarının ilgisini çekmesi de anlaşılır; Deleuze'ün derslerinden Gardies'in kitabına uzanan iz, filmin entelektüel bir kuşağın başvuru metni olduğunu gösteriyor. Ne var ki film toplumsal bir tablo çizmekten çok bir düşünce deneyi sunuyor; dönemin gündelik hayatını görmek isteyenlere söyleyecekleri sınırlı.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu, akşam yemeğinden sonra çocuklarla açılacak bir film değil. Deneysel bir sanat filmi; hikâyeyi düz bir çizgide anlatmak yerine neyin doğru neyin yalan olduğunu seyirciye bırakıyor. Çocuklar da gençler de büyük ihtimalle çabuk sıkılır. Sinemaya meraklı yetişkinlerin sakin bir akşam izleyip sonra üzerine konuşacağı türden bir yapım. Ailece keyifli bir şey arıyorsanız başka bir film seçin.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar