Okul Tıraşı

Okul Tıraşı

Film · 2021 · 4 kişi

Gülistan Acet ile birlikte yazdığı Okul Tıraşı'nı, 2021'de çekilmiş bir Türk dramı olarak Ferit Karahan yönetti. Uluslararası alanda Brother's Keeper adıyla, Fransa'da ise Anatolia başlığıyla dolaşmıştır. Film 2021 Haziranı'nda Berlin Uluslararası Film Festivali çerçevesinde dünya prömiyerini yapmış, aynı dönemde Tahran'daki 38. Fajr Uluslararası Film Festivali'nin ana bölümünde yer almış ve Altın Portakal En İyi Film Ödülü'nü kazanmıştır. Türkiye'de 17 Haziran 2022'de, Almanya'da 2023 yazının sonunda gösterime girmiştir. Film 85 dakika sürer.

Hikâye, şehirden uzakta, baskı ve sert disiplinin hâkim olduğu yatılı bir erkek okulunda geçer. Öğrencilerden biri, Memo, rahatsızlanınca arkadaşı Yusuf buna kayıtsız kalamaz ve onu doktora götürmeye karar verir. Ancak okul bürokrasisi, idarenin vurdumduymaz tavrı, bölgenin zor coğrafi koşulları ve yolları kapatan kar önüne engel olarak çıkar. Öğretmen ve öğrenciler sorumluluktan kaçarken saklı gerçekler ve hesaplaşmalar yüzeye çıkar. Başlıca rollerde Samet Yıldız, Ekin Koç ve Mahir İpek bulunur; Cansu Fırıncı Öğretmen Hamza'yı, Melih Selçuk Öğretmen Kenan'ı oynar.

Bir eleştirmen, okulun kışla havasında soğuk ve donuk betimlendiğini, çocukların mutsuzluğunun yatakhaneden duş alanına ve reviere kadar her yerde hissedildiğini yazar; ailelerinden uzak, sürekli azarlanan bu çocukların neredeyse sığınacak yeri yoktur.

YönetmenFerit Karahan

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Okul Tıraşı, şehirden uzak bir yatılı erkek okulunu küçük bir toplum maketi gibi kullanıyor. Baskı ve sert disiplin altında, ailelerinden uzak çocukların neredeyse sığınacak yeri yok. Memo hastalandığında asıl engel hastalığın kendisinden çok bürokrasi ve idarenin vurdumduymazlığı oluyor; karla kapanan yollar da coğrafyanın yarattığı eşitsizliği hatırlatıyor. Öğretmenlerin ve öğrencilerin sorumluluktan kaçışı, kurumların bireyi nasıl yalnız bırakabildiğine dair sessiz bir soru soruyor. Film bunu nutuk atmadan yapıyor; izleyiciyi yargılamaya değil, düşünmeye çağırıyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Ferit Karahan, 85 dakikalık süreyi sıkı bir dramaturjiyle kullanıyor: tek bir acil durum, bir öğrencinin hasta arkadaşını doktora ulaştırma çabası, filmin bütün gerilim omurgasını oluşturuyor. Kapalı mekân duygusu ve karın kuşattığı coğrafya, anlatıyı neredeyse bir hapis hikâyesine dönüştürüyor. Bir eleştirmenin kışla havası diye tarif ettiği soğukluk, görsel dilin bilinçli bir tercihi gibi duruyor. Genç oyuncuların doğallığı filmin en güçlü yanlarından. Berlin'deki prömiyer ve Altın Portakal En İyi Film ödülü bu bakımdan şaşırtıcı değil. Tek çekincem, bu soğukluğun zaman zaman izleyiciyi karakterlerden de uzaklaştırması; ama bu, sert konusuna sadık kalmanın bedeli olabilir.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konusu çocuklar ama çocuklara göre bir film değil. Yatılı okulda hasta bir öğrenci, sert disiplin, sürekli azarlanan çocuklar var. İzlerken insanın içi daralıyor. Küçükler için fazla ağır. Ergenlerle birlikte izleyip sonra konuşmak daha doğru olur. Arkadaşlık ve sorumluluk üzerine güçlü bir mesajı var. Ama gülmek için değil, düşünmek için açılacak bir film.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar