Biyografi Dünyası
Happy-Go-Lucky (film, 2008)

Happy-Go-Lucky

Film · 2008 · 14 kişi

Mike Leigh'in yazıp yönettiği İngiliz komedi-dram filmi Happy-Go-Lucky (Türkiye'de Daima Mutlu adıyla anılır), 2008'de çekildi. Neşeli ve iyimser bir ilkokul öğretmenini merkeze alan film, yaklaşık 118 dakika sürer. Dünya prömiyerini 12 Şubat 2008'de 58. Berlin Film Festivali'nde yapmış, Birleşik Krallık'ta 18 Nisan 2008'de vizyona girmiştir. Dünya genelinde yaklaşık 18,7 milyon dolar hasılat yapmıştır. Film kamu kaynaklarıyla ve ulusal piyango gelirleriyle çekilmiştir.

Hikâye Londra'da geçer. Poppy (Sally Hawkins), hayata klasik bir İngiliz'den farklı bakan, olayların iyi yanını gören gerçek bir iyimserdir. Kendisine olumsuz yaklaşanlara bile iyi yüzünü göstermekten çekinmez; bu tutum onu yüzeysel yapmaz, farkında olmadan dünyayı güzelleştirir. Film, Poppy'nin arkadaşlarıyla, öğrencileriyle ve huysuz sürücü kursu hocası Scott'la (Eddie Marsan) ilişkilerini izler. Alexis Zegerman, Sylvestra Le Touzel, Samuel Roukin, Andrea Riseborough ve Philip Arditti de kadrodadır.

Leigh'in önceki filmleri gibi Happy-Go-Lucky'nin de diyalog ve durumlarının önemli bölümü doğaçlamadır. Berlin'de Hawkins En İyi Kadın Oyuncu Gümüş Ayı'nı kazanmış, ardından 66. Altın Küre Ödülleri'nde Müzikal veya Komedi dalında En İyi Kadın Oyuncu seçilmiştir. Leigh, 81. Akademi Ödülleri'nde En İyi Özgün Senaryo dalında aday olmuştur.

YönetmenMike Leigh
Yapım ŞirketiThin Man Films

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Philip Arditti Philip Arditti Oyuncu · doğum yılı 1979 Sally Hawkins Eddie Marsan Alexis Zegerman Sylvestra Le Touzel Samuel Roukin Andrea Riseborough Elliot Cowan Nonso Anozie Sinéad Matthews Oliver Maltman Stanley Townsend Karina Fernandez Trevor Cooper

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Mike Leigh'in doğaçlamaya dayanan çalışma yöntemi burada en zor sınavı veriyor: Sürekli neşeli bir karakteri sevimsizleştirmeden film boyunca taşımak. Sally Hawkins'in Berlin'de Gümüş Ayı getiren performansı bu riski aşıyor; Poppy'nin iyimserliği bir saflık değil, bilinçli bir duruş gibi okunuyor. Eddie Marsan'ın kırgın direksiyon hocası ise filme gereken sürtünmeyi sağlıyor ve en güçlü sahneler bu iki kutbun karşılaşmasından doğuyor. Zayıf yanı yapıda: Klasik bir olay örgüsü yok, bazı arkadaş sahneleri gevşek ve epizodik kalıyor. Sıkı dramaturji arayan için dağınık; karakter sineması sevenler için ise incelikli bir portre.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, kinizmi neredeyse bir şehir alışkanlığına dönüşmüş bir Londra'da iyimserliğin bir tür direniş olup olamayacağını soruyor. Poppy'nin bir ilkokul öğretmeni olması da tesadüf değil bence; çocuklarla çalışan, gündelik emeğiyle toplumu ayakta tutan bir mesleğin içinden bakıyor dünyaya. Karşısındaki direksiyon hocası Scott ise öfkesini ve güvensizliğini dünyaya yönelten, kendini kenara itilmiş hisseden bir figür. İkisi arasındaki gerilim, modern kent hayatında nezaketin neden zorlaştığına dair sakin ama isabetli bir gözlem sunuyor. Film çözüm önermiyor, sadece bu iki tavrı yan yana koyup izleyiciye bırakıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Verdiği mesaj güzel: Kötü davranana bile nazik olmak, hayatın iyi yanını görmek. Ama bu bir çocuk filmi değil. Yetişkin ilişkileri ve uzun konuşmalar üzerine kurulu, küçük çocukların sıkılması çok olası. Gerginleşen bazı sahneler de var. Gençler ve yetişkinler için sıcak bir film; aile akşamı için ise önce büyüklerin izlemesi daha iyi olur.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar