Biyografi Dünyası
Christine

Christine

Film · 1958 · 15 kişi

Pierre Gaspard-Huit, 1958'de Fransız-İtalyan ortak yapımı melodram Christine'i yönetti; dönem dramı havasındaki film romantik bir aşk hikâyesi anlatır. Yapım, Arthur Schnitzler'in Liebelei oyununa dayanır ve Max Ophüls'ün 1933'te aynı oyundan çektiği filmin yeniden çevrimi olarak anılır. Fransızca çekilen, yaklaşık 100 dakikalık film Almanya'da 19 Aralık 1958'de ilk kez gösterilmiştir. İspanyolcadaki adı Amoríos'tur.

Hikâyenin merkezinde genç bir çift vardır: Christine ve genç bir teğmen. İkisinin birlikte yaşadığı mutluluk trajik biçimde son bulur. Christine'i Romy Schneider, teğmeni Alain Delon canlandırır. Kadroda Micheline Presle, Jean-Claude Brialy, Jacques Toja, Fernand Ledoux, Joseph Egger, Allain Dhurtal, Bernard Dhéran, Claudine Auger, Dominique Zardi, François Chaumette, Jacques Duby, Jean Davy ve Jean Galland da yer alır. 1933 versiyonunda Christine'i, Romy Schneider'in annesi Magda Schneider oynamıştı.

Senaryoyu Hans Wilhelm, Pierre Gaspard-Huit ve Georges Neveux kaleme almıştır. Çekimler Paris yakınlarındaki Boulogne-Billancourt'ta yapılmıştır. Film, oyuncularının kariyerinde başlıca eserler arasında sayılmaz; ancak Schneider ile Delon'un bu yapımın setinde tanışması ve Avrupa sinemasının en simgesel çiftlerinden birini oluşturması nedeniyle hatırlanır.

YönetmenPierre Gaspard-Huit

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Jean-Claude Brialy Jean-Claude Brialy Tiyatro oyuncusu · 74 yaşında vefat etti Dominique Zardi Oyuncu · 79 yaşında vefat etti Romy Schneider Alain Delon Micheline Presle Jacques Toja Fernand Ledoux Joseph Egger Allain Dhurtal Bernard Dhéran Claudine Auger François Chaumette Jacques Duby Jean Davy Jean Galland

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Aynı oyunun Max Ophüls elinden geçmiş bir uyarlaması varken Christine'in asıl sınavı, neden yeniden çekildiğini göstermek. Pierre Gaspard-Huit bu soruya biçim üzerinden bir cevap vermiyor; dönem dekoru, renk ve kostüm yerinde, ancak kamera hikâyeyi yorumlamak yerine düzgünce kayda geçirmekle yetiniyor. Melodramın trajik dönüşü de bu yüzden duygusal bir zirveden çok önceden bilinen bir durağa benziyor. Filmi bugün ayakta tutan şey yönetmenlik değil, Romy Schneider ile Alain Delon'un yan yana gelişinin taşıdığı tarihsel ağırlık. Avrupa sinemasının bu ünlü çiftinin başlangıç noktasını merak eden için değerli bir belge; bağımsız bir eser olarak ise orta karar bir dönem filmi.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Genç bir kadın ile bir teğmen arasındaki aşk, dönem dramlarının çok sevdiği bir kalıp; bu tür hikâyelerde üniforma çoğu zaman bir statü farkını da beraberinde getirir. 1958 uyarlaması ise meseleyi bence daha çok romantik bir çerçeve içinde tutuyor; olası toplumsal katmanı ön plana çıkarmaktan çok, dönemin seyircisine yakışıklı bir çift ve kaçınılmaz bir hüzün sunmayı seçiyor. Bu tercih filmi kendi zamanının ticari Avrupa sinemasının tipik bir örneği yapıyor. Bir başka ilginç ayrıntı da kuşaklar arası bağ: 1933 versiyonunda aynı rolü Magda Schneider'in, yani Romy'nin annesinin oynamış olması, rolün bir aile mirası gibi el değiştirmesi anlamına geliyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Romantik ama hüzünlü bir dönem filmi. Bir genç çiftin mutluluğu trajik biçimde bitiyor, bu yüzden hafif bir aşk hikâyesi bekleyenler şaşırabilir. Tempo sakin, dil eski usul; küçük çocukların sıkılması çok olası. Melodram seven yetişkinler ve büyükler için uygun bir akşam filmi. Gençlerle izlenecekse, sonun ağır olduğunu baştan söylemek iyi olur.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar