Čudo u ćeliji broj 7 (7. Koğuştaki Mucize) (prevedeno)

Čudo u ćeliji broj 7 je turska dramska igra iz 2019. godine koju je režirao Mehmet Ada Öztekin. Scenarij je napisao Kubilay Tat, a predstavlja službenu adaptaciju istoimenog južnokorejskog filma iz 2013. godine; iako je osnovna radnja ostala ista, napravljene su značajne promjene u priči, likovima i narativnom tonu. Muziku za film komponovao je Hasan Özsüt.

U središtu priče je Mehmet "Memo" Koyuncu, mentalno hendikepirani otac. Memo živi na selu kao pastir sa svojom malom kćerkom Ovom i majkom Fatmom. Jednog dana, smrt male kćerke lokalnog vojnog zvaničnika nakon što padne s litice i Memov pokušaj da spasi dijete protumače se kao ubistvo, potpuno mijenjajući tok događaja. Brzo suđen i osuđen na smrt, Memo se u početku suočava s nasiljem od strane svojih cimera u zatvoru; međutim, postepeno stiče njihovo povjerenje. Njegov ponovni susret s kćerkom Ovom iza zatvorskih zidina navodi i zatvorenike i upravu da uvide Memovu nevinost, a priča se vrti oko njegovih napora da je spasi.

Glavne uloge dijele Aras Bulut İynemli, Nisa Sofiya Aksongur, Celile Toyon, İlker Aksum, Mesut Akusta, Deniz Baysal, Yurdaer Okur i Sarp Akkaya; u glumačkoj ekipi su i Hayal Köseoğlu, Yıldıray Şahinler, Deniz Celiloğlu, Ferit Kaya, Serhan Onat, Emre Yetim i Gülçin Kültür Şahin.

Objavljen u oktobru 2019. godine, film je postao najgledaniji film u Turskoj te godine, sa preko 5,3 miliona gledalaca. Nakon objavljivanja na Netflixu, dosegao je široku publiku u inostranstvu, posebno u Francuskoj i zemljama Latinske Amerike. Film je bio nominovan kao turski kandidat za najbolji međunarodni film na 93. dodjeli Oscara, ali nije ušao u konačni izbor.