Kamuran Gündemir

Kamuran Gündemir — Biografija

Kamuran Gündemir turski je pijanist čije se ime poistovjetilo s Državnim konzervatorijem u Ankari i koji je veći dio života posvetio podučavanju klavira. Učitelj je Muhiddina Dürrüoğlua-Demiriza, Fazıla Saya i Emrea Elivara, koji su postigli međunarodni uspjeh; poznat je i kao izvođač koji je prvi put odsvirao mnoga djela savremenih turskih kompozitora. Umro je 4. februara 2006.

Gündemir je rođen 1933. u Ayvalıku, a otac mu je svirao tubu u gradskom orkestru. S tri godine naučio je čitati note, nekoliko godina kasnije svirao je harmoniku i ušao u dječji orkestar. Adnan Saygun, koji je posjetio Halkevi u Ayvalıku, primijetio je njegov talent i uputio ga u Ankaru. Godine 1949. upisao je Državni konzervatorij u Ankari, kod Ferhunde Erkin učio je klavir, a kod Necila Kazıma Aksesa i Ulvija Cemala Erkina kompoziciju. Oženio se pijanistom Selçukom Armanerom, kolegom iz studentskih dana; par je radio kao asistenti na konzervatoriju. Godine 1958. zajedno su poslani na Pariski konzervatorij, postali su učenici Lazarea Lévyja i specijalizirali se za klavir u četiri ruke, a 1963. vratili su se u Tursku.

Po povratku u zemlju postao je pomoćnik Mithata Fenmena, održavao je koncerte u duetu sa suprugom; 1965. za TRT je snimio Ölümsüz Deniz Taşlarıydı, koje mu je posvetio İlhan Usmanbaş. Nakon što je preuzeo Fenmenovu dužnost, poslije nekog vremena prestao je držati koncerte i potpuno se posvetio podučavanju; posljednji učenik mu je Mertol Demirelli. Godine 2001. dobio je Zlatnu medalju Počasne nagrade Zaklade za muziku Sevda-Cenap And. U njegovu spomen Državni konzervatorij u Mersinu od 2009. organizira nacionalno takmičenje pijanista.