Civan Canova

Glumac · preminuo u 67. godini

Profil

Dob u trenutku smrti	67
Datum rođenja	28. juni 1955
Mjesto rođenja	Ankara
Datum smrti	20. august 2022
Profesija	Glumac
Horoskopski znak	Rak
Boja očiju	Smeđe
Obrazovanje	Ankara State Conservatory, Theatre Department

Na rang-listama

Najčešće je sarađivao/la sa

Filmografija / Projekti

Tri penija (Üç Kuruş) (prevedeno) 2021 · Oktay
Atiye 2019 · Mustafa
Svaka ljubav je oproštaj (Her Sevda Bir Veda) (prevedeno) 2014
Razbijeno (Paramparça) (prevedeno) 2014 · Rahmi
Karadayı 2012
Film tipa F (F Tipi Film) (prevedeno) 2012 · C/1 Heyet Üyesi
Šta je Fatmagülin zločin? (Fatmagül'ün Suçu Ne?) (prevedeno) 2011
Odjel 72 (72. Koğuş) (prevedeno) 2011
Ne mogu živjeti bez tebe (Sensiz Yaşayamam) (prevedeno) 2010
Pitaj svoje srce (Yüreğine Sor) (prevedeno) 2010
Mjesečina (Ay Işığı) (prevedeno) 2008
Klasa (Sınıf) (prevedeno) 2008
Suknja (Eksik Etek) (prevedeno) 2007
Sporedne ulice (Arka Sokaklar) (prevedeno) 2007
Zatočena srca (Esir Kalpler) (prevedeno) 2006
Povratak kući (Eve Dönüş) (prevedeno) 2006 · İşkenceci Komiser
Slavujevo oko (Çeşm-i Bülbül) (prevedeno) 2005
Noćna šetnja (Gece Yürüyüşü) (prevedeno) 2004
Ömerçip 2003
Cvjetni taksi (Çiçek taksi) (prevedeno) 2000 · Celal Kıraç (2)
Korak 80 (80. Adım) (prevedeno) 1996 · Sedat Bender
Naša porodica (Bizim Aile) (prevedeno) 1995
Ljubavi zasnovane na gravitaciji (Yer Çekimli Aşklar) (prevedeno) 1995
Sokaktaki Adam 1995
Lažna zora (Yalancı Şafak) (prevedeno) 1990
Gorki zalogaj (Acı Lokma) (prevedeno) 1986
Yıkılan Gurur 1983
Berduşlar 1982
Yaşamak Bu Değil 1981
Mutlu Ol Yeter 1981
Arkadaş 1974

Civan Canova — Biografija

Civan Canova bio je umjetnik koji je, kao glumac koliko i kao dramski pisac, pokrio širok raspon, od scene državnog pozorišta do brojne televizijske publike. U serijama se pamti kao Celal u Çiçek Taksi, Rahmi u Paramparça i Mustafa u Atiye; na filmu mu je uloga policajca mučitelja u Eve Dönüş donijela nagradu Altın Portakal. Umro je 20. augusta 2022. u Istanbulu, nakon duge bolesti, u dobi od 67 godina.

Rođen je u Ankari kao sin pozorišnog umjetnika Mahira Canove. Nakon koledža TED Ankara, u ljeto 1974, dok se pripremao za prijemni ispit na konzervatoriju, prvi put je stao pred kameru u filmu Arkadaş Yılmaza Güneya, a iste godine upisao je Državni konzervatorij u Ankari. Diplomirao je 1979, pridružio se Državnim pozorištima i radio u Državnom pozorištu u Istanbulu. Kasnije je do izražaja došlo njegovo pisanje: počevši od scenarija Kör Buluşma, 1994. napisao je prvi dramski komad, Kıyamet Sularında; Sokağa Çıkma Yasağı i Düğün Şarkısı bili su među najčešće postavljanim. Od 1990-ih bio je na televiziji i scenarist i glumac u Bizim Aile; zatim su uslijedili Fatmagül'ün Suçu Ne?, Karadayı i 72. Koğuş.

Među njegovim nagradama su Književna nagrada Cevdet Kudret za Sokağa Çıkma Yasağı, nagrade Altın Portakal i Sadri Alışık za Eve Dönüş te nagrada za najuspješnijeg glumca godine na Pozorišnim nagradama Afife za Ölüleri Gömün. Bavio se i slikarstvom; nakon njegove smrti, prema njegovoj posljednjoj volji, otvorena je izložba Damlalar.