Cinuçen Tanrıkorur

Cinuçen Tanrıkorur — Biografija

Cinuçen Tanrıkorur, rođen 20. februara 1938. u Istanbulu, upoznao se s muzikom preko svog ujaka, učenika Munira Nurettina Selçuka, Mecdinevina Tanrıkorura; zahvaljujući majci opredijelio se za ud i s četrnaest godina počeo komponovati. Nakon mature na Italijanskoj gimnaziji studirao je arhitekturu u Istanbulu; s dvadeset dvije godine počeo je raditi kao muzičar na Istanbulskom radiju.

Nakon što se preselio u Ankaru, umjetnik je radio kao državni arhitekt, dugi niz godina vodio je odjel tradicionalne muzike Ankara Radija i predavao muziku na Univerzitetu Selçuk; također je dugo predsjedavao komisijom koja je ocjenjivala djela predlagana TRT-u. Na izvođenje uda uticao je Yorgo Bacanos, a slijedeći Ûdî Nevresa i Şerifa Muhittina Targana razvio je vlastiti stil blizak tamburskoj maniri; ud-metodom koju je napisao osvojio je nagradu TRT-a.

Umjetnik, koji je tokom svog muzičkog života komponovao 505 djela i uredio makame Şedd-i sabâ, Zâvil-aşiran i Gülbûse, pamti se kao ime koje je nakon Munira Nurettina Selçuka najviše komponovalo pjesme Yahye Kemala, a mnogo je komponovao i na stihove Feyzija Halıcıja. Tanrıkorur, koji je 1986. postao prvi turski umjetnik čiju je dugosvirajuću ploču objavio jedan francuski državni radio, umro je 28. juna 2000. od raka u 62. godini života.